Θα σε πληγώνω κάθε μέρα θα σε σκοτώνω
Στην αγκαλιά μου πεθαίνοντας
Θα γράφεις τα πιο ωραία Ποιήματα
Κι αυτή είπε:
Καμία λέξη σου δε συγχωρώ
Πάλι και σήμερα με Ποίημα έβαψες τα χέρια σου
Ποια απάντηση σε κέρμα προσμονής
θα ρίξεις στη λίμνη των επιθυμιών;
Το πρωί θα ξεσπάσουμε σε τύψεις
Ανίατες περασμένης νύχτας ατολμίες
Γέμισε τις σκοτεινές μου ώρες
Με ξημερώματα αγγίγματα
Αξημέρωτα δάκρυζε το Ποίημα
Γιατί έλειπες
Άργησα και με κλείδωσαν
έξω οι Λέξεις σου.
(Ανάμεσα Τετάρτη Πέμπτη παράπεσαν εικόνες λέξεων με χρώματα Ονείρων– στίχοι εικονολάτρες Εικόνες Λεξιθήρες από το ΑΜΑΡΤΟΛΟΓΙΟ του Γιάννη Τόλια)
)
0 σχόλια:
Ανάρτηση Σχολίου